یکی از چالش‌های اولیهٔ من این بود که چون سال‌ها در ایران نبودم ـ یعنی از کلاس اول دیگر در ایران درس نخوانده بودم ـ با اینکه هر سال در سفارت امتحان‌ها را می‌دادیم و از نظر رسمی واقعاً در کلاس پنجم بودم، اما به زبان فارسی آن‌قدر عادت نداشتم. فارسی هم زبان سختی است و وقتی به ایران برگشتم و مدرسه را شروع کردم، اوایل برایم خیلی سخت بود
خوشبختانه با تلاش زیاد کم‌کم فارسی‌ام بهتر شد، تا جایی که نمره‌هایم به نوزده و بیست رسید. این یکی از خوشی‌های کوچک آن سال‌های زندگی من بود